Chanta - Dance Club in a Theatre

Kolejny nocny wypad do Beyoğlu doprowadził mnie do klubu Chanta. Jeżeli myślicie, że budynek teatralny z barokową sceną pudełkową nadaje się tylko do grania klasycznego repertuaru, grubo się mylicie! Chanta to moim zdaniem doskonała podróż w czasie, ale i współczesny odpowiednik tego, jak w teatrze wyglądało kiedyś życie towarzyskie. Scena to nie tylko to podwyższone, ozłocone, czarne pudło bez czwartej ściany, ale sceną jest wszystko dookoła. Bo w końcu... w życiu jak w teatrze, wszystko to performans etc. A piękni chłopcy i dziewczęta niech w międzyczasie zabawią nas tańcem brzucha. Swoją drogą, na najwyższym poziomie, co sprawiło, że na koniec zostali obficie obsypani napiwkami. Co ciekawe, chłopcy zgarnęli więcej niż dziewczyny... I wcale nie kobiety były tymi, które wkładały im pieniądze za pas, a raczej ponadprzeciętnie ważący, heteroseksualni panowie... 

A next excursion to Beyoğlu brought me into the club called Chanta. If you think that theatre building with a baroque apron stage is suitable only for presenting a classical repertoire, you must be mistaken! Chanta is a wonderful time travel and an excellent equivalent of how a social life in theatre used to look like. A stage's not only that lifted, gilded, missing fourth wall, black room, but the stage's everything around. At last... life's unending theatre story, everything's a performance etc. And in the meantime, let's beautiful boys and girls entertain our time by performing a belly dance. At the highest level, what brought them a lot of tips in the end. Interestingly, boys's got more then girls and rather then women, over of the ordinary weight men were those who were putting them money under the belt ...

address: Kallavi Sk No:12, Taksim/İstanbul

 

Briefly about author

ENGLISH TEXT BELLOW

#art #eco #hipster #organic #community #recycling #performance #gender

Większość z Was jest tutaj prawdopodobnie dlatego, że zna mnie osobiście. Tym, którzy mnie osobiście nigdy nie poznali, wydaję mi się istotne wyjaśnić w kilku zdaniach, kim jestem i dlaczego to robię. Autorefleksja to niezwykle istotny element każdej większej pracy pisemnej, dlatego, że uświadamia odbiorcę o światopoglądzie i doświadczeniu autora. Te zaś mogą wywierać znaczący wpływ na to, w jaki sposób interpretuje on rzeczywistość. Bociani Lot to moja osobista historia, choć jeszcze nienapisana. To nie historia ani wizja miasta, ale zaledwie jednostkowa interpretacja napotkanej w nim rzeczywistości. 

Jestem studentem trzeciego roku kulturoznawstwa. Przez dwa ostatnie lata mieszkałem w Poznaniu. Mam spore doświadczenie w podróżach po europejskich miastach i metropoliach. Ta jednak jest moją pierwszą samodzielną i długoterminową podróżą na Bliski Wschód. Będzie to też mój pierwszy pobyt w Azji. 

W pigułce…
Od wielu lat amatorsko zajmuję się teatrem. Teatr i performans to dziedziny sztuki, które stają się dla mnie narzędziem wyrażania, ale i obserwowania rzeczywistości.
Sztuka europejska ma dla mnie charakter linearny, dlatego nie stronię ani od sztuki współczesnej, ani historii sztuki. Nie wyobrażam sobie, jak można upatrywać jedno bez uwzględnienia drugiego. Poza tym zdaję sobie sprawę z utartego przez lata europocentryzmu w nauce i sztuce, dlatego często chętnie odszukuję przykłady „spoza kanonu”.
Moda to fajna zabawa i sposób wyrażania siebie, jeśli ma się mnóstwo pieniędzy albo jest się hipsterem. Lubię się fajnie ubierać i dobrze jeść. Uważam, że to w życiu ważne.
Najchętniej spędzam czas w miejscach społecznościowych. Idea tego typu miejsc (szczególnie ogrodów) jest mi bliska, przez to, że sam ostatnio zajmowałem się ich tworzeniem. Mam nadzieję odszukać takie miejsca w Stambule.

To chyba najważniejsze z moich zainteresowań, które powinniście znać, bo z pewnością będą rzutować na to, czego będę szukał w Stambule i jak będzie wyglądać moje życie. Poza tym możecie ohashtagować przy mnie wszystkie popularne, angielskie przymiotniki i wszystko stanie się jasne…

#art #eco #hipster #organic #community #recycling #performance #gender

Most of you probably know me personally and that’s the mean reason you’re here. For those, who had never met me, I find it important to explain in few words, who am I and why am I doing this. Self-reflection is extremely significant element of any biger written piece, because it makes reader realize author’s philosophy of life and personal experiences. Those may meaningly influance, the way he interprets reality. Flight of a Stork, although it’s not written yet, is my personal history. This is not a history of a city, but barely an individual interpretation of reality met there. 

I’m a student, doing third year of Cultural Studies on bachelor level. Last two years I lived in Poznań. I have much experience in traveling around European cities and metropolises. However this is going to be my first, independent and long-term journey to Middle East. It’s gonna be my first stay in Asia. 

Briefly…

I voluntery do theatre since many years. Theatre and performance are the kinds of art, that became to me a tool of expresing and observing reality.

I love to spend my free time in community places. Such places’ conception (especially community gardens) is one of my interests, because I was recently working on creating them. I hope to find them in Istanbul. 

European art has in my opinion a linear character. That’s why I don’t avoid neither contemporary art, neither art history. I can’t imagine one, excluding another. Furthermore I’m aware of europocentrismus, builded over the years in arts and science. That’s why I always look for examples „out of cannon”. 
Fashion’s a nice game and way of expresing themselves, if you’re rich or hipster. I like to dress up nice and eat good. I think, those’re life-important. 

I guess, that these are the most important of my interests, that you should know, because they’ll certainly affect on what I’ll be looking for in Istanbul and how is my life gonna look like. Otherwise everything becomes clear if you use by me all the trendy and fancy english hashtags…